رمز عید و قربانی در پرتو فرهنگ آیدیولوژی اسلام

اسلام یک بسته کامل زندگیست که از بدو خلقت آدم (ع) در روی زمین تا بعثت آخرین پیامبر در تطابق به فطرت انسانی، قناعت عقلی و اطمینان قلبی، هدایات و راهنمایی های برای تنظیم زندگی بشر نموده است.

هر قبیله از خود ارزش های اصلی و فرعی دارد. ارزش های اصلی معیار و ارزش های فرعی وسیله ای برای رسیدن به معیار تعریف می شود. لازم به تذکر است که افراد هر قبیله از خود ارزش های شخصی نیز دارند که ممکن اکثر آن ها در تقابل صریح با ارزش های جمعی قبیله شان قرار بگیرد. پس در صورت تصادم ارزش­ها، بایستی برای حفظ اقتدار و اتحاد قبیله، ارزش شخصی را به باد فراموشی سپرده و ارزش اصلی قبیله ترجیح داده شود.

ارزش های اصلی قبایل بزرگ بشری، درحقیقت هدف زندگی آن ها است که این هدف در مکتب اسلام ابتلاء، در غرب سعادت و در شرق فرار از غم است. ناگفته پیداست که پیروان واقعی هر یک از مکاتب فوق الذکر برای رسیدن به ارزش های والای شان؛ ارزش های شخصی خویش مثل: وقت، پول، مال، جان، اولاد و همسر را نادیده می گیرند. نمونه های از این نوع قربانی ها را می توان در فضای حاکم کپیتالیزم  و در صدر اسلام به وضوح نشان داد.

نکته بارز در خصوص قربانی ارزش های شخصی افراد قبایل در مقابل ارزش والا ( هدف زندگی)، وجود رهبرانیست تا این قربانی را به نحوء احسن به شکل عملی تمثیل کرده و مرجع تقلید برای سایر افراد قرار گیرند.

با نگاه دقیق به تاریخ اسلام در می یابیم که انبیاء در رأس این امر قرار داشته اند. چنانچه مشت نمونه خروار می توان از داستان حضرت ابراهیم علیه السلام و قربانی پسرش اسماعیل علیه السلام یاد نمود. الله سبحانه و تعالی حضرت ابراهیم علیه السلام را در موضع خاص به امتحان بزرگی (قربانی فرزندش) فرا می خواند. این موضع خاص تولد فرزند دلبندش بعد از سال ها انتظار و امید آن هم در سن کهولت او و همسرش بود.

بنابر این اسماعیل علیه السلام شاید یگانه ارزش شخصی حضرت ابراهیم علیه السلام بود که سال ها، تولد و جوانی اش بشکل رویا و امیدی در قلب او علیه السلام موج می­زد. چون الله سبحانه و تعالی علیم بذات الصدور است، بلافاصله در حین جوانی و شادابی اسماعیل علیه السلام، پدرش ابراهیم علیه السلام را دستور به قربانی­اش داد، تا خلیل خود را خالص برای خودش گرداند. شاعری می گوید: بگذر ازجانت تا خلیل الله دورانت کند!

نکته تعجب آور اینکه ابراهیم علیه السلام می گوید: انی اذبحک (من تورا قربانی می کنم) از سوی دیگر اسماعیل علیه السلام می فرماید: یا ابت افعل ماتؤمر (ای پدرجان! انجام بده بدانچه مامور شدی)

ازدید کلان موضوع:

اولاً اکثریت امت اسلامی بعد از فروپاشی نظام اسلامی و فضاگیر شدن افکار و مفاهیم بیگانه، قبیله خویش را فراموش و به قبایل بیگانه و یا خود ساخته روی آورده و به ارزش های آن متمسک گشته اند. ثانیا قربانی ها برای تعقیب اهداف اصلی قبایل بیگانه اهدا کرده و به آن افتخار می کنند. ثالثاً الگوهای از غرب مانند ستاره های هالیود و بالیوود، ورزشکاران و رهبران سیاسی را برای این مأمول برگزیده اند.

بدین ملحوظ بایستی بایک حرکت جمعی آیدیولوژیک ( فکری و سیاسی) با در نظرداشت طریقه شرعی به مسیر قبیله اسلام قدم گذاشته و رهبران اسلامی را تربیت نمود تا مرجع تقلید امت درخصوص تعقیب هدف زندگی باشند.

از دید کوچک موضوع:

پدران و فرزندان امت اسلامی با الهام پذیری از داستان ابراهیم و اسماعیل (علیهم السلام) ارزش های شخصی و نا هماهنگ با ارزش اصلی قبیله شان (ابتلاء و رضایت خدا) را بدون هیچگونه درنگ و توجیه خنثی دیده و قربانی دهند، تا باشد دردنیا و در سرای واپسین مورد نصرت الله قرار گردند.

به ارزش های شخصی و درونی انسان بغیر از خودش و الله سبحان کسی دیگری آگاه نیست. پس مومن باید ارزش های را که سال ها در قلبش پروررش نموده دریابد؛ که آیا هماهنگ با هدف زندگی اش است یا خیر؟ درصورت دوم بایستی به قربانی آن ارزش ها برای هدف اصلی قبیله اش (اسلام) بپردازد.

قربانی، جزو فطرت انسانیست که نظام اسلام آن را در مسیر باکیفتی سوق میدهد تا سعادت دارین او را تضمین کند. چنانچه احادیث زیادی درخصوص فضایل اصحاب پیامبر (ص) آمده که قربانی های خویش را درجهت تاسیس نظام سیاسی اسلام بکار بردند و در نهایت با تطبیق و حمل اسلام منت بزرگی به بشریت عرضه نموده و درجات عالی جنت را تصاحب کردند. اما در سیاست غرب این قربانی در جهت کسب امیال شخصی و اهداف شوم استعماری دولت های شان بکار میرود

قربانی ارزش های شخصی به ارتباط ذاتش مورد پذیرش الله سبحانه وتعالی قرار نمی گیرد. بلکه تقوا، اخلاص و رضایت درونی در قربانی نمودن ارزش های مهم شخصی ملاک قبولی و پذیرش او سبحانه وتعالی می باشد. چنانچه میفرماید:

لن ینال الله لحومها ولادمائها ولاکن یناله التقوا منکم… الخ/ # الآیه.

ترجمه: گوشت ها وخون ها برای الله سبحانه وتعالی نمیرسد بلکه تقوای شما میرسد.

نویسنده: آرش مهاجر

Print Friendly, PDF & Email

مردم نیز مشاهده کرده اند

د استعمار تر سیوري لاندې خپلواکي

د پنځلسمې پېړۍ په وروستیو کې د عثماني خلافت له کمزوره کېدلو سره سم ځواکمنو …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *