//----------------------------------------------------------------------- fb instant afticles

زامبی‌ها؛ تجسمی از تخیل و یا واقعیت محسوس «قرن ۲۱»؟

مُردگان مُتحرک اسم مجموعه‌ی تلویزیونی‌ست که در 31 اکتوبر سال 2010 میلادی اولین قسمت آن از طریق شبکه تلویزیونی «ای ام سی» به نشر رسید؛ همزمان با نشر این سریال، رقم بینندگان نخستین قسمت آن در حدود 5.3 میلیون نفر ارزیابی شده است. این در حالی‌ست که در چهل سال اخیر علاقه‌مندی مردم نسبت به تماشای سلسله های تصویری زامبی ها رو به افزایش بوده است.
مردگان متحرک یا زامبی ها نمایشی از جسد های متحرکی است که نه حرف می زنند و نه هم مغز شان کار میکند. پیوسته در حال حرکت اند و تنها انگیزه شان مصرف گوشت است و بس. ساده ترین اسلوب از بین بردن زامبی ها شلیک گلوله به سرشان می باشد و این راهبرد تا زمانی ادامه می یابد که یا شکارچی کشته شود و یا هم زامبی ها تمام شوند. زامبی ها تکامل نمی کنند و تنها مورد تمایز شان این است که حرکت یکعده کًند و از عده‌ای دیگر سریع است.
زامبی ها قابلیت سازگاری با شرایط دنیا ما را ندارند؛ اما طوری به نظر می رسد که گویا دنیا ما شبیه به حمله زامبی ها شده باشد. چیز های در زامبی ها نهفته است که برای ما جذابیت خاص دارد. فکر می کنید آن چه بوده می تواند؟
معمولاً هراس از هیولاها و موجودات تخیلی در حقیقت هراس از تجسم واقعیت هایست که انسان از آن وحشت دارد از همین رو ترس از زامبی ها در اصل ترس از آلوده شدن به بیماریست. درک و تشخیص این واقعیت دریافت اصل پیام را برای مخاطب سادهتر می سازد و باعث می شود موجودات خیالی را منحیث مفکوره ها به بررسی بگیریم.
اگر برای لحظه‌ای تمرکز خود را از تجسم ترس های تخیلی به واقعیت های محسوس و درگیری های روزمره خود جهت دهیم؛ در می یابیم که زندگی مدرن ما دقیقاً عین کشتار زامبی هاست!
جنگیدن با زامبی ها خسته‌کننده و به نحوی بازی با اعداد است. پیچیده نیست اما تکراریست. منطقاَ؛ کشتن زامبی ها به خواندن و حذف کردن صدها ایمیل کاری در صبح روز شنبه می ماند و یا هم کشتن زامبی ها مشابه به ساعت ها خیره شدن و بالا و پایین زدن انگشت در صفحه فیسبوک مبایل هوشمند یا دنبال کردن شایعات و پست های بی مورد است که هر روز با آن درگیریم.
در قالب دیگر، این زامبی کٌشی به انجام کار های خسته کننده و عادت‌وار وظیفه ما میماند که تنها نتیجه واقعی آن استهلاک فکری و جسمی‌ست. مشکل اساسی زامبی ها این است که بدون وقفه حمله ور می شوند و کشتن شان بصورت پی در پی ما را خسته می‌سازد به عین شکل، مشکل اساسی زندگی کنونی (زندگی به روش سرمایه داری) این است که هر کاری می کنید تمامی ندارد و در نهایت امر این کار یک‌نواخت و بی‌محتوا شما را دل‌سرد می‌سازد.
زامبی ها نه استدلال می‌شنوند و نه هم اصلاح می شوند، فقط یک ماموریت دارند؛ این که یک سره از گوشت بدن شما استفاده کنند. این نظم مدرن نیز به عمق چالش های زندگی بشر توجه نداشته و هرگونه تلاش برای اصلاح آن سودی در پی ندارد. سبک زندگی سرمایه داری فقط از شما منحیث کالای مصرفی استفاده می‌کند.
زامبی ها شبیه به انترنت، رسانه ها و هر تکنولوژی دیگری هستند که از آن پرهیز می کنید و آن ها به شکل بی وقفه و پایان ناپذیر به سمت شما می‌آیند. اگر تسلیم هم شوید بالای تان هجوم می‌برند و جذب تان می‌کنند.
اما این جنگ را می توان مدیریت کرد. حتی لزوماَ می توان در آن پیروز شد به شرطی که آن چه را مستقیماً پیشروی ماست از میان برداریم. تا وقتی زنده هستیم که ارزش ها و باورهای ما زنده باشد و دقیق هرازگاهی که شیفته مولفه های خلاف ارزش های خود شدیم و با اصالت باختگی تمام به تقلید فرهنگ بیگانه پرداختیم، همان لحظه طعمه‌ای زامبی های زمان می‌شویم و دیگر انسان نمی‌مانیم!
دنیای زامبی ها همین دنیای تحمیل ارزش هاست که ما در آن زندگی می کنیم. تسلیم شدن به زور فضا و ارزش های حاکم به معنی تسلیمی به زامبی هاست. شما از یک ایده و ارزش فرار می کنید فردا با ارزش دیگر دنبال تان می‌کنند. یعنی زامبی های را که امروز می کشید فقط جای خود را به زامبی های فردا می دهند. پس هیچ گاه نباید از کشتن زامبی ها دست برداشت زیرا کشتن آنها نجات ارزش هاست و نجات ارزش ها در حقیقت نجات خود ماست.

تلخیص با اضافات لازم: میلاد مهاجر

Print Friendly, PDF & Email

مردم نیز مشاهده کرده اند

ایا کېدونکې سوله د جګړې پای دی؟

په تېره څلوېښت کلنه دوره کې د افغانستان د مسلمان ولس ډېر څه د جګړې …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *