سعادت و پیشرفت یعنی چه؟

مکاتب فکری و ایدیولوژی‎های مختلف در مورد هدف زندگی و حیات تعریف‎های مختلف دارند؛ اما در عصر حاضر دو دید در مورد هدف حیات حاکمیت دارد. غربی‌ها و نظام سرمایه‌داری قضیۀ زندگی را سعادت و پیشرفت تعریف نموده اند؛ منظورشان از سعادت این است که غرایز و خواست‌های خویش را صد در صد اشباع نمایند. پس حال می‌خواهیم به اثبات رسانیم که آیا واقعاً این‌گونه دید از زندگی درست است؟ یا آیا آنان واقعاً به سعادت رسیده اند و یا خیر؟
تحقیقاتی‌که صورت گرفته به این نتیجه رسیده اند که خوشی انسان 50 درصد ارثی می‌باشد و 50 درصد دیگر آن به حوادث مرتبط می‌باشد. یعنی منظور این است که 50 درصدی‌که این خوشی را تکمیل می‌کند و انسان به سعادت می‌رسد، مراعات نمودن خواسته‌ها و تمام تمایلات وی می‌باشد. طور مثال انسان زمانی به سعادت می‌رسد که صاحب ثروت، قدرت، شهرت و یا علم یا فن گردد، و یا آنچه می‌خواهد بخورد، بنوشد و خواسته‌های جنسی‌اش مراعات گردد. هم‌چنان غربی‌ها هدف از زندگی را پیشرفت تعریف نموده اند. یعنی ارتقا از یک حالت به حالت دیگر، از یک موقف به موقف دیگر و از یک درجه به درجۀ دیگر. تحقیقات بعدی شان داشتن دید سعادت و پیشرفت از زندگی را ناکام به اثبات رسانده است. درین دنیا هرگز غرایز، خواسته‌ها و تمایلات انسانی بصورت صددرصدی اشباع نمی‌گردند. طور مثال جامعۀ غربی به ثروت، قدرت، شهرت، تخنیک، فنون و پیشرفت کافی مادی دست یافته اند، اما این موضوع را خود اقرار نموده که به سعادت نرسیده اند و برعکس میزان رضایت، اضطراب و خودکشی‌ها از سال‌های قبل بیشتر و بیشتر گردیده است.
اما اسلام در برابر پیشرفت، قدرت، شهرت، سیادت، تخنیک و فنون دید معتصبانه نداشته؛ بلکه همۀ آن‌ها را در پیشبرد امور بشر ضروری می‌داند؛ اما صرف آن را وسیله و یا متاع برای هدف اصلی انسان از حیات‌اش می‌داند. اسلام هدف زندگی را رضایت الله سبحانه وتعالی تعریف نموده است. این رضایت الله سبحانه وتعالی زمانی بدست می‌آید که الله سبحانه وتعالی را انسان رب خود قبول نموده و خود را در تمام امور تسلیم او سبحانه وتعالی نماید. بعد از بندگی الله سبحانه وتعالی و بدست آوردن رضایت‌اش، آزمایش و ابتلاءاش پایان یافته و مستحق جنت و یا دوزخ می‌گردد. پس هدف زندگی انسان همین است که در همه امور زندگی مطابق اوامر و نواهی الله سبحانه وتعالی به پیش رفته تا در نهایت به هدف اصلی، که همانا رضایت الله سبحانه وتعالی و جنت است، نایل آید. از این‌که انسان خود را با کمال میل و به تمام معنی در تمام امور زندگی تسلیم الله سبحانه و تعالی نماید، خلاف آزادی است. زیرا آزادی عکس مسئله است و انسان در همه امور زندگی خودش را آزاد دانسته و آنچه دلش می‌خواهد، انجام می‌دهد؛ ولی هرگز سعادت را نصیب نخواهد شد. اما در صورتی‌که بندگی الله سبحانه وتعالی را نماید، در دنیا و آخرت سعادت‌مند می‌گردد؛ زیرا آنچه الله سبحانه وتعالی برای بنده‌اش تعیین نموده خیر و مطابق فطرت‌اش می‌باشد.

عبدالله مبارز

Print Friendly, PDF & Email

مردم نیز مشاهده کرده اند

انسانیت رښتیا هم ستر مذهب دی؟

په ټولنیزو رسنیو کې یو شمېر کسان دا جمله تکراروي چې (انسانیت ستر مذهب دی). …

2 نظریات

  1. اجازه هست این مطلب رو به اشتراک
    بزارم؟

پاسخ دادن به admin لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *