شکست جمهوریت در میدان مشروعیت

به أساس آماری که مسؤلان کمیسیون مستقل انتخابات ارائه کردند، از جمله 9 ملیون افرادی که برای انتخابات ثبت نام نمودند کمتر از 2 ملیون رأی داند. این در حالیست که در انتخابات سال 1393 بیش از 9 ملیون تن به پای صندوق های رأی رفتند.

باوجودی که رسانه های جمعی و شبکه های حمایت شده از سوی حکومت موجی از تبلیغات را برای جلب حمایت مردم و ایجاد اعتماد آنها براه انداختند، اما آمار اشتراک شهروندان در پروسه دموکرتیک مشعر است که مردم تمایلات و اعتماد شانرا نسبت به این پروسه از دست داده اند. کاهش آمار رأی دهنده گان پس از سالها حضور امریکا در این کشور در خور بحث است که علت و عوامل کاهش اشتراک مردم در چیست؟ هراس از تهدیدات امنیتی، تقلب گسترده و یا انهدام کاخ اعتماد دموکرسی و جمهوریت در میان مردم مسلمان افغانستان؟

تهدیدات امنیتی پدیده ایست که سالها بر آزادی و حیات مردم این کشور تأثیر گذاشته و سایه اش بر ابعاد اقتصادی، اجتماعی، سیاسی… همیشه ثابت بوده است. تهدیدات امنیتی تقریباً به عنوان بخش از زندگی مردم شده است که نتوانسته به میزان بلند مانع کارهای روزمره و اشتراک در چنین برنامه های بزرگ به سطح کشور شود.

این تهدیدات در دوره های قبلی انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی نیز وجود داشت که مردم برخلاف آن همه با اشتیاق کامل و به آرزوی پیشرفت و توسعه أفغانستان به پای صندوق های رأی رفتند. باوجودی آنکه در ساحه ای انفجار صورت می گرفت در ساحه دیگر مردم با جمع و جوش سر گرم رأی دهی بودند.

برخی ها تقلب را به عنوان عنصر تأثیر گذار بر روند انتخابات عنوان کردند که بر نتائیج انتخابات تأثیر مستقیم دارد. ازینرو، مدعی اند ک حضور مردم در مراکز رأی دهی از این سبب کم رنگ بود. اما در زمینه باید خاطر نشان ساخت که هرچند در تمام انتخابات های گذشته اعم از ریاست جمهوری و پارلمانی تقلب های گسترده صورت گرفت، باز هم مردم نتایج آنرا قبول کرده و در انتخابات متعاقب آن اشتراک نمودند. چون همه میدانند در کشوری چون أفغانستان تقلب نه تنها در انتخابات بلکه در تمام أمور زندگی مردم پدیده ای حتمی و معمولی است؛ از استخدام کارمند در اداره دولتی گرفته تا انتخاب رئیس جمهور.

نعیم ایوب زاده رئیس اجرایی بنیاد انتخابات شفاف أفغانستان در باره دو عامل فوق می گوید: “امنیت انتخابات نسبت به گذشته خوب بود، اما تهدید و بی اعتمادی به این روند وجود داشت”. وی همچنان می گوید: “میزان تقلب در انتخابات نسبت به گذشته به دلیل هشدارها  و نگرانی های اظهار شده، اندک بود”.

عنصر دیگری که می توان آنرا قوه بالفعل در این راستا شمرد، اعتماد شهروندان پیرامون دموکرسی است که در این باب بگو مگوهای زیادی وجود دارد. عده ای از آن حمایت و عده دیگری بر ضد آن شعار داده و ادعای غیراسلامی بودن آنرا بلند کرده اند.

بیشتری کسانی که در انتخابات رأی نداده اند مدعی اند که نامزدان انتخابات افراد، کاذب، وعده خلاف، منفعت طلب و قدرت طلب هستند که برای رسیدن به قدرت از ابزار اعتماد مردم استفاده می کنند. شهروندان همچنان مدعی اند که هر بار رفتن به پای صندوق های رأی فحشاء، ناامنی و چورو چپاول را از گذشته تا حال نه کاسته بلکه برعکس افزایش داده است.

مردم دقیقاً درک کرده اند که میوه حاصله از بدن نظام حاکم همین است. چون در دموکرسی وعده های میان تهی و جذاب برای کسب رأی امری معمولی است و فحشاء به دلیل آزادی شخصی و آزادی های مدنی در کشورهای حامی و حامل دموکرسی چون نور آفتاب روشن است. کشورهای با بزرگترین دموکرسی جهان بلندترین آمار تجاوز جنسی بر زنان را در خود رقم زده اند.

در یک نظر سنجی که از سوی بنیاد تامسون رویترز انجام شد، 550 کارشناس مسایل مربوط به زنان، هند را خطرناکترین کشور جهان برای زنان دانسته اند. در این نظر سنجی 10 کشور را به عنوان خطرناکترین کشورها برای زنان عنوان کرده اند که هند در رده نخست و امریکا در رده دهم قرار گرفته است.

پس مردم در حقیقت از دموکرسی خسته شده اند و اعتماد شان را نسبت به آن از دست داده اند. حتی شماری از مردم به صراحت و بدون لفاظی آنرا رد کرده و سیستم وارد شده از غرب می دانند که در دیدگاه و بینش مردم جای ندارد.

باوجود آنکه امریکا به نقل از بی بی سی 750 ملیارد دالر( و به ادعای امریکایی ها حدود 1 تریلیون دالر) را برای تحکیم سرمایه داری و دموکرسی پس از سال 2001 در أفغانستان مصرف کرده است، اما نتوانسته بر هدف خویش در اذهان مردم مسلمان أفغانستان جایگاهی برای خود و نظام خود ایجاد کند.

از همایش ها و تظاهرات دانشجویان دانشگاه ها چنین بر میآید که نسل نوین و بیدار افغانستان چالش عمده ای سرا راه تطبیق دموکرسی قرار گرفته اند که حتی سر خط خبر های جهان قرار گرفت.

براساس پژوهش انستیتوت مطالعات استراتیژیک أفغانستان که در ماه حمل سال روان انجام شد، نشان می دهد که 90 درصد پاسخ دهنده گان این پژوهش موافق تطبیق امر به معروف و نهی از منکر و 85 درصد بدین باور اند که اسلام بهترین دینی هست که آموزه های آن باید در تمام أمور زنده گی تطبیق شود و بیش از نیمی از پاسخ دهنده گان به این باور اند که نظام سیاسی اسلام خلافت اسلامی است.

با درنظرداشت پژوهش فوق و سایر شواهد و مدارک دیگر، هویت افغانها به ساختار حاکم خدشه دار شده و حتی قریب به اتفاق از بین رفته است. بناً آفتاب دموکرسی در این کشور در حال غروب و صبح صادق حاکمیت اسلام در حال دمیدن است.

بناً به صراحت می توان گفت که تهدیدات امنیتی و تقلب عامل اصلی بر کاهش اشتراک شهروندان در پروسه انتخابات نبوده و بل عامل سومی که همانا باور و اعتقاد مردم نسبت به دموکرسی، مزدوران و حاملان آن هست از میان رفته است.

ازینرو دموکرسی- جمهوریت با کمبود مشروعیت در این کشور دست و گریبان است که شکست غرب به رهبری امریکا را در منطقه و بالاخص أفغانستان هویدا می سازد.

نویسنده: بکتاش سادات

Print Friendly, PDF & Email

مردم نیز مشاهده کرده اند

داسې قوم چې یوازې ژوندي پاتېدل غواړي!

په افغانستان کې د جګړې د مرګ ژوبلې په اړه د بي بي سي يوې …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *