چرا از وحدت ما در هراس هستند!

تاریخ بشر بیانگر واقعیت امت‎ها، تمدن‎ها و برخوردهای خورد و بزرگ در سطح دنیا بوده و گاهی از قدرت و امکانات ملت‎ها بیان داشته و ندرتاً محکومیت و مظلومیت بعضی ملت‎ها را نیز به رخ مردم می‎کشاند؛ این تاریخ برای عده‎ی محرکی واقعی تلقی شده ولی اکثراً این واقعیت را نادیده می‎‎گیرند.
اسلام از بدو ظهورش فراقومی و فرامنطقوی بود و به پذیرشش بشر را منحیث انسان مخاطب قرار داده و واقعیت چون؛ رنگ، قوم، نژاد و وطن را در پذیرش خود اولویت و تقدس قایل نشد؛ بلکه منحیث دین الله متعال برای بندگان الله متعال، با نظام کامل و شامل، برای هدایت بشر که راه ضلالت و گمراهی را در پیش گرفته بودند، برای رسول الله صلی الله علیه وسلم نازل شد.
بعد از سیزده سال دعوت پیامبر اسلام و یاران شان، اسلام صاحب دولت و قدرت در سرزمین یثرب گردید که با گذشت هر روز دامنه و وسعت این قدرت افزایش یافت که در زمان خلفای راشدین و خلفای بعد از آنان به سرزمین پهناور، گسترده و وسیع مبدل گردید که قاره های؛ افریقا، اروپا و آسیا را در نوردید. دولتِ قدرتمند، شکست ناپذیر و عادل نظم جهانی را در اختیار داشت و اتباع‎اش هم از مسلمان و غیرمسلمان در تحت فضای عدل و مسالمت آمیزش افتخار به زیستن زیر لوای مبارک اسلام را داشتند؛ نه تنها برای امت سپر واقعی بود بلکه؛ برای بشر برنامه داشت و برنامه‎های مفسد و غیر انسانی حکام اروپایی را نیز با یک پیام لغو می‎کرد. مسلمانان با تبعیت از یک دولت، می‎توانستند در هر گوشه‌ی از دنیا تحت لوای اسلام بگونه آسوده خاطر زندگی نمایند و بنام کشورهای این و آن، امروزی وجود نداشت چون؛ امت واحد بود، مرز مشترک، ارزش مشترک و دولت واحد داشتند و شرق و غرب به دولت مان باج می‎دادند.
اما امروز به مراتب بیشتر از دیروز هستیم، منابع و امکانات فوق العاده بیشتر از دیروز داریم، ظرفیت و استعدادهای بی‎شماری نیز داریم؛ با این وجود رقیبی خطرناکتر و هوشیارتر نیز داریم، مرزهای کاذب و استعماری نیز داریم. آیا می‎توان پس دوبازه به تاریخ و تمدن اولی مان برگردیم؟ تاریخی که با صفحات طلایی زینت یافته و گنج گرانبهای این امت است.
با مرور کوتاه می‎توان گفت؛ اگر امت وحدت داشت، دیگر استعمار و استثماری وجود نخواهد داشت؛ از امکانات طبیعی، بحری و فضای ما مستفید نخواهد شد؛ از مناطق استراتیژیک ما بر علیه یکدیگر استفاده نخواهد شد؛ نفت، گاز، یورانیم، لیتیم و سایر امکانات را به تاراج برده نمی‎توانند؛ در سرزمین امت اسلامی جاسوس، اجیر و دست نشانده نخواهد داشت؛ مفکوره های پوچ و مزخرف شان در میان امت جای‎پا نخواهد داشت؛ سرزمین امت به بازار مصرفی اسلحه، مواد مخدر، شراب و ابزار فحاشی مبدل نخواهد شد؛ انرژی امت به صفت یک امت در مرزهای کاذب خلاصه نخواهد شد؛ لشکر امت اسلامی در میان خود مصروف جنگ و خونریزی نخواهد شد.
پس آیا دیگر غرب و شرق توان مقابله و ایستادگی در برابر این امت را خواهد داشت؛ امت ملیاردی، با امکانات، با ارتش و با مبدأ کامل و شامل که هر لحظه امکان وحدت دوباره آن وجود دارد؛ غرب با درک موارد فوق تا آخرین امکانات در جهت ایجاد موانع علیه ماست؛ زیرا از وحدت ما در هراس است و قیمت این همه جنایات، خیانت و باج گیری هایش را خواهد پرداشت، ان‎شالله

نویسنده: پارسا ارسلان

Print Friendly, PDF & Email

مردم نیز مشاهده کرده اند

د استعمار تر سیوري لاندې خپلواکي

د پنځلسمې پېړۍ په وروستیو کې د عثماني خلافت له کمزوره کېدلو سره سم ځواکمنو …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *