روایتی دردناک؛ از چین تا میانمار

وقتی دزدان دریایی، کشتی حامل زنان مسلمان را ربودند، حجاج از داهر پادشاه سند خواست تا زنان مسلمان را نجات دهد، ولی داهر اقدامی در این باره نکرد. سپس حجاج، محمد بن قاسم را که 17 سال سن داشت به این ماموریت فرستاد. این مرد نستوه، علاوه بر نجات زنان مسلمان، سرزمین پهناور هند را فتح کرد و دشمنان دین اش را مطیع خود گردانید.

اما این سرزمین مفتوحه که سالها سرزمین امن برای مسلمانان و پیروان محمد بن قاسم، بشمار می رفت  و قرن ها شاهان و حاکمان مسلمان بر آن حکومت کردند، اکنون مکان امن برای مسلمانان هند نیست. مسلمانان که ساکنان بومی هند و سایر کشورها اند به عنوان اقلیت، ملت مظلوم و قبیله محکوم از هرطرف مبدل شده اند.

هر روزه کشورهای جهان قوانین تازه ای وضع میکنند تا شرایط زندگی شهروندان مسلمان شانرا تنگ تر کرده و رعایت قوانین اسلامی را دشوارتر سازند. سرزمین که دیروز با دستان پرقوت و نیروی چون فولاد محمد بن قاسم فتح شد، امروز مسلمانان آن زیر اسلحه و چوب دنده نیروهای امنیتی و پولیس هندی کشته شده و یا زندانی می شوند. در تازه ترین گزارش از تظاهرات مسلمانان در هند که علیه تبعیض مذهبی صورت گرفت بیش از 20 تن کشته و بیشتر از 100 تن دیگر مجروح گردیدند.

در حالی که، هند به عنوان بزرگترین دموکرسی دنیا محسوب می شود. دموکرسی که در آن تنها حقوق و امتیازات شهروندی مسلمانان تضمین نیست، دموکرسی که مسلمانان به عنوان اقلیت محسوب می شوند و دموکرسی که تنها زندگی مسلمانان در آن حرام است.

 هر کشوری به اندازه توان خود دست بر حلقوم مرد، زن و کودک مسلمان برده است؛ چین کشوری در همسایگی با هند نیز در شکنجه و آزار مسلمانان پیشی گرفته است.  مسلمانان در منطقه شین جیانگ چین که در سال 1949 اشغال شد، شدیداً با شکنجه و ظلم وستم مواجه بوده و اصلاً آزادی مذهبی و حیاتی ندارند. مسلمانان ایغور هر روزه باید به پرچم چین احترام کنند، مکلف اند در داخل خانه با زبان چینی صحبت نمایند و ماه سه بار پولیس به خانه ایغورهای مسلمان میآید و شب را با آنها سپری می کند تا بتواند دقیقا این خانواده ها را نظارت کند.

در تازه ترین آمار منتشر شده دولت چین 1 ملیون مسلمان ایغور را در اردوگاه به گونه محبوس نگهداری می کند و حتی فرزندان آنها را از خانواده های شان جدا می سازد تا به مراکز شبانه روزی بفرستد و شستشوی مغزی دهد(بی بی سی).

مسلمانان تنها در هند و چین زیر ستون های عظیم شکنجه محبوس نیستند بلکه در سایر کشورها آب خوشی حیات نه نوشیده اند. در میانمار کشوری با اکثریت بودایی ها نسل کشی و پاکسازی قومی علیه مسلمانان روهنگیایی را بصورت سازمان یافته انجام داده اند. به نقل از موسسه تحقیقاتی اونتاریو کانادا 24 هزار روهنگیایی در حمله بودایی ها کشته شده و 40 هزار نفر زخمی شده اند. از تاریخ 24 الی 25 اگست  2017 میلادی  9هزار روهنگیایی مسلمان کشته شدند. اما درد آور اینست که تین سین رئیس جمهور میانمار برنده جایزه شده و آنگ سان سوچی رهبر مخالفان این کشور نیز جایزه صلح نوبل را در همین سال نیز دریافت کرد.

کاش این قتل ها با شلیک گلوله ای بر پیشانی مسلمانان صورت گیرد و ای کاش فرزند در برابر چشمان مادر به آتش کشیده نشود و پدر در برابر چشمان فرزند و خانواده وی تکه و پارچه نگردد. مسلمانان در این کشورها به فجیع ترین وجه کشته می شوند. هنوز اطلاعات در باره شکنجه علیه مسلمانان به درستی در دسترس نیست که چه ظلم و ستم های صورت میگیرد که چشم ها ندیده و گوش ها نشنیده است. پس هنوز هم مسلمانان تروریست و دهشت افگن اند و هنوز مهر افراطیت بر پیشانی مسلمان ها زده می شود.

از فجایع و اعمال شنیع و حشیانه ای که علیه مسلمانان صورت می گیرد هیچ چشم بینا و گوش شنوایی نا گاه و بی خبر نیست. اکثریت قریب به اتفاق جمعیت جهان از طریق رسانه ها آگاهی دارند که چه بلای برسر مسلمانها می گذرد ولی همه مهر سکوت بر دهان زده اند.

سازمان های به اصطلاح حقوق بشری تنها نظاره گر و ارائه دهنده آمار و تلفات مسلمانان به جهانیان اند. چون ماهیت این سازمان ها به همین اساس است که هیچ انتظاری از آن نباید داشت.

سازمان های اسلامی و کنفرانس اسلامی که از سوی رهبران کشورهای اسلامی راه اندازی می شوند نیز تفاوتی با سازمان های کفری-غربی ندارد. حتی سازمان کنفرانس اسلامی در نشست فوق العاده های که در ترکیه برگزار کرد تنها با گرفتن عکس یادگاری پایان یافت و دردی را مداوا نکرد. اردوغان تنها فضای عمومی را مدتی کوتاه در کنترول می گیرد و سپس این همه ستم علیه مسلمانان را به باد فراموشی می سپارد.

اما با تأسف هستند کسانی که او را رهبر جهان اسلام می نامند و اشک ریختن و تلاوت وی را با اشتیاق تمام منتشر می کنند. در حالیکه، اشک ریختن نشان ضعف است و انتقام از ظالم نمایانگر قوت و شجاعت یک رهبر. مسلمانان مظلوم هند، میانمار و ایغور چین به تنها تسلیت گفتن و حمایت لفظی نیاز ندارند. آنچه که مرحم زخم های آنان است نجات از زیر یوغ اشغال و اسبتداد و انتقام از دشمنان آنهاست که وظیفه حاکمان کشورهای اسلامیست.

تمامی نژادها و ملت های بزرگ دنیا امروز دارای حاکمیت و یک نظام نیرومند اند که حقوق شان محفوظ، زندگی شان مرفه، مال و جان شان در امان است. اما این مسلمانان اند که به هر سمت و سویی متفرق گشته اند، این مسلمانان اند که ریختن خون شان امر معمول برای دولت هاست و همین مسلمانان اند که تحقیر می شوند و همین ها اند که بار سنگین ظلم و استبداد را بر شانه های ضعیف و نحیف خود حمل می کنند.

تلاش های نسل کشی مسلمانان در حقیقت نابودی مسلمانان و جلوگیری از حاکمیت دوباره اسلام در جهان است. چون همه می دانیم که فرایند اسلام هراسی امروزه به اسلام گرایی در دنیا مبدل شده است. اگر ما دوران پر شکوه و جلال خود را که از شرق تا غرب امتداد داشت فراموش کرده باشیم، دشمنان ما هرگز فراموش نکرده اند و هراس از احیای مجدد آن دارند. حمله تروریستی بر مسجدی در کاناد نمایانگر این ادعاست که شخص تروریست نام فرمانده های را که مسلمانان را در جنگ های مختلف به قتل رسانیده بودند در اسلحه خویش نوشته بود و آنرا به عنوان یادآوری برای ما به نمایش گذاشت.

از سوی دیگر، این تنها اسلام است که در برابر نظام سرمایه داری و نظم حاکم جهان حرفی به گفتن دارد و بدیل نظام کنونی را ارائه می کند. سرمایه داری هیچ دشمنی جزء اسلام ندارد و اسلام هم دشمن باالقوه برای جهان غرب محسوب می شود. ازینرو، حامل نظام سرمایه داری کشورهای ظالم را حتی تشویق و ترغیب می کند تا از احیای دوباره حاکمیت قانون الهی جلوگیری کنند.

پس وضعیت حاکم و روند جاری امروز تغییر پذیرفتنی نیست مگر اینکه اتحاد در افکار، اندیشه و عمل مسلمانان ایجاد گردد. و همه درد مشترک یکدیگر را احساس کنند، همه به عنوان یک قبیله دشمن و هدف مشترک خویش را تعیین نموده آنرا شناسایی نمایند. و همه برای ایجاد یک دست مستحکم و سپر استوار که پاسخ دهنده همه این بیدادگری ها باشد، بشتابند. راه نجات و انتقام مسلمانان از دشمنان که دارای حاکمیت و قوت مستحکم اند تنها با تأسیس حکومت مشابه و بالاتر از آن است.

بکتاش سادات

Print Friendly, PDF & Email

مردم نیز مشاهده کرده اند

کلیسا خطرناک است یا دموکراسی؟!

خبر شدید؟ چه شده؟ زن اشرف غنی در ارگ ریاست جمهوری کلیسا جور کرده! چند …

یک نظر

  1. خداوند اجر نصیب تان کند. واقعا که مشکل ما همین است

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *